هنوز پژوهش گران و روانشناسان نتوانسته اند پاسخی صریح برای این پرسش بیابند که تاثیر پخش موسیقی در محیط کار مثبت است یا منفی. اما آن چه مسلم است هر عاملی که سبب شادابی افراد در محیط کار شود، تاثیری مثبت بر رفتار اجتماعی و توانمندی مغز در پردازش اطلاعات دریافتی خواهد داشت و این موضوع فرایند تصمیم گیری و حل مسئله را تسهیل کرده و خلاقیت و بهره وری افراد را افزایش می دهد.
سال ها پیش از آن که بشر کلام و زبان بیاموزد، موسیقی وجود داشته است. هر بخشی از طبیعت، موسیقی منحصر به فرد خود را دارد: آوای پرندگان، باد، دریا و حتا نوای ویژه فصل ها مثل پاییز. موسیقی با درونی ترین بخش هر انسان یعنی روان او، سروکار دارد. مولانا حتا گامی پیش تر می رود و پیدایش جایگاه موسیقی در زندگی انسان را به دوران پیش از هبوط او به زمین و به زندگی در بهشت نسبت می دهد. او معتقد است علاقه ما به موسیقی از آن جا سرچشمه می گیرد که ما به عنوان فرزندان آدم، نوای موسیقی را در بهشت شنیده ایم و آموخته ایم:

بانگ سرناهای حق است این که خلق              می سرایندش به تنبور و به حلق
ما همه اولاد آدم بوده ایم                            در بهشت این لحن ها بشنوده ایم

تاثیر موسیقی بر جان و دل آدمی روشن است؛ با شنیدن یک موسیقی شاد، خوشحال می شویم و یا با گوش سپردن به نغمه ای غم انگیز ممکن است، غمگین شویم. امروزه موسیقی درمانی جزو رشته هایی است که در دانشگاه ها نیز تدریس می شود.

در مورد تاثیر موسیقی بر عملکرد افراد در محیط کار و سلامت آن ها، عقاید و نظریه های گوناگونی وجود دارد. در مجموع، این نظریه ها به دو دسته کلی تقسیم می شوند: دسته اول؛ شامل پژوهش هایی است که بیان کننده رابطه مثبت موسیقی و بهره وری کارکنان است و دسته دوم؛ نتایج پژوهش­هایی است که نشان می دهند گوش دادن به موسیقی باعث عدم تمرکز کارکنان می شود.